ماه و ستاره

من سمانه
اومدم تو دنیای مجازی تا
یه تجربه نو داشته باشم ...



بی تو مهتاب شبی
باز از آن کوچه گذ شتم
همه تن چشم شدم
خیره به دنبال تو گشتم
شوق دیدار تو لبریز شد
از جام وجودم
شدم آن عاشق دیوانه که بودم
در نهانخانه جانم ،
گل یاد تو درخشید
باغ صد خاطره خند ید
عطر صد خاطره پیچید
یادم آمد که شبی با هم
از ان کوچه گذشتیم
پر گشودیم و در آن
خلوت دلخواسته گشتیم
ساعتی بر لب آن
جوی نشستیم
تو،همه راز جهان
ریخته در چشم سیاهت
من همه محو تماشای نگاهت
آسمان صاف و شب آرام
بخت خندان و زمان رام
خوشه ماه فرو ریخته در آب
شاخه ها دست براورده به مهتاب
شب و صحرا و گل و سنگ،
همه دل بسته به آواز شباهنگ
یادم آید تو به من گفتی
"از این عشق حذر کن
لحظه ای چند بر این آب نظر کن
آب آیینه عشق گذران است
تو که امروز نگاهت
به نگاهی نگران است
باش فردا که دلت
با دگران است
تا فراموش کنی
چندی از این شهر سفر کن"
با تو گفتم
حذر از عشق!؟ ندانم
سفر از پیش تو هرگز نتوانم
نتوانم
روز اول که دل من
به تمنای تو پر زد
چون کبوتر لب بام تو نشستم
تو به من سنگ زدی،
من نرمیدم، نه گسستم…"
باز گفتم که
"تو صیادی و من آهوی دشتم
تا به دام تو در افتم
همه جا گشتم و گشتم
حذر از عشق ندانم نتوانم"
اشکی از شاخه فرو ریخت
مرغ شب ناله تلخی زد و بگریخت
اشک از چشم تو لرزید
ماه بر عشق تو خندید
یادم آید که
جوابی نشنیدم
پای در دامن اندوه کشیدم
نه گسستم نه رمیدم
رفت در ظلمت شب
آن شب و شبهای دگر هم
نگرفتی دگر از
عاشق آزرده خبر هم
نکنی دیگر از آن کوچه گذر هم…..
بی تو، اما،
به چه حالی من از آن کوچه گذشتم

صفحه اصلی

آرشیو وبلاگ

ایمیل

طراح قالب

آرشیو پیوندهای روزانه